Nasz związek z piwoniami sięga wielu pokoleń wstecz, kiedy to pierwsze egzemplarze były sadzone w przydomowych ogrodach przodków, pierwotnie jako rośliny lecznicze i dekoracyjne, a z czasem wyłącznie jako rośliny ozdobne.

Jednak nasza historia z piwoniami i wyjątkowa miłość do tych roślin narodziła się na początku lat 30 ubiegłego wieku, kiedy to kustosz ogrodów Króla Jana III Sobieskiego w Wilanowie obdarował naszych dziadków sadzonką piwonii nieznanej nam dziś odmiany o ciemnych malinowo różowo purpurowych silnie pachnących kwiatach, piwonia ta przetrwała w ogrodzie Babci przez kolejne pokolenia, ciesząc swoimi pięknymi pachnącymi kwiatami. Stąd na pamiątkę nadaliśmy jej nazwę własną „Wilanów” (może ktoś się pokusi o właściwą identyfikację). Ta wyjątkowa piwonia stała się dla naszej rodziny nie tylko ozdobą, lecz także dziedzictwem, które pielęgnujemy z pokolenia na pokolenie. Z dziejowej zawieruchy, w ogrodzie pozostały najtrwalsze odmiany, takie jak Boule de neige, Joanna D’arc, Paeonia Officinalis Rubra Plena czy właśnie nasza  piwonia „Wilanów”, które stały się zaczątkiem do zbudowania współczesnej kolekcji. Stare odmiany o wysokiej zdrowotności, które często bez większej opieki przetrwały długie lata, często już zapominane, warto na nowo odkrywać i wprowadzać do naszych ogrodów, ciesząc się ich pięknymi, pachnącymi kwiatami .